Scroll to top
17 maart 2019

Korendag

Wijkcentrum Koningshaven

17 maart 2019

Korendag

Wijkcentrum Koningshaven

Het is dringen, in het wijkcentrum aan de Koningshaven. De binnenkomsthal is afgeladen vol met muziekliefhebbers en hun familie. Zojuist heeft Cunene, het Tilburgse Afrikaanse koor, gezongen, over een paar minuten begint het Tilburgse Ierse koor.

Ik wurm me door de menigte heen, in de richting van het podium, maar kom niet verder dan halverwege, waar ik aan de praat raak met Jos, een man van een jaar of zeventig, met een cowboystrop om zijn nek, en een cowboyhoed op zijn hoofd.
U bent koorliefhebber, of u was toevallig in de buurt?
Jos schudt zijn hoofd een beetje beteuterd en knikt in de richting van het podium.
‘Ik wilde eigenlijk bij dit koor’
Maar?
‘Ik mocht niet.’
Niet?
‘Nee, er is een wachtrij. Blijkbaar willen er meer mensen bij het Tilburgse Ierse koor.’
Het gesprek valt stil, Jos en ik kijken naar de mensen op het podium, die, onder begeleiding van een liveorkest een Ierse inhaker inzetten. Jos zucht een keer. Ik probeer hem te troosten.

Het is dringen, in het wijkcentrum aan de Koningshaven. De binnenkomsthal is afgeladen vol met muziekliefhebbers en hun familie. Zojuist heeft Cunene, het Tilburgse Afrikaanse koor, gezongen, over een paar minuten begint het Tilburgse Ierse koor.

Ik wurm me door de menigte heen, in de richting van het podium, maar kom niet verder dan halverwege, waar ik aan de praat raak met Jos, een man van een jaar of zeventig, met een cowboystrop om zijn nek, en een cowboyhoed op zijn hoofd.
U bent koorliefhebber, of u was toevallig in de buurt?
Jos schudt zijn hoofd een beetje beteuterd en knikt in de richting van het podium.
‘Ik wilde eigenlijk bij dit koor’
Maar?
‘Ik mocht niet.’
Niet?
‘Nee, er is een wachtrij. Blijkbaar willen er meer mensen bij het Tilburgse Ierse koor.’
Het gesprek valt stil, Jos en ik kijken naar de mensen op het podium, die, onder begeleiding van een liveorkest een Ierse inhaker inzetten. Jos zucht een keer. Ik probeer hem te troosten.

Maar, Jos, een gezellige bariton als jij kan overal wel aan de bak, toch?
Jos knikt, maar ik heb niet het idee dat hij er echt van opbeurt. Zwijgend kijken we samen nog eventjes naar het lied. Met zijn voet tikt Jos het ritme mee.
Iets verderop in de zaal staat een mevrouw van een jaar of zestig met haar armen in de lucht mee te zingen met de Tilburgse Ieren. Ze wiegt met haar heupen en zingt hard – alle teksten uit het hoofd.
Kijk! Dit is nog eens een liefhebber van Ierse muziek!
De mevrouw kijkt me aan en glimlacht. ‘Jazeker! Ik vind het heerlijk. Echt heerlijk.’
Ik hoorde alleen net dat er een wachtrij is om bij dit koor te mogen.
Het deert de dame niet.

“Trots vertelt ze dat ze bij het Tilburgse Afrikaanse koor zit. Ze wijst naar haar Afrikaans aandoende outfit.”

‘Zie je?’ vraagt ze nog eens, voor de zekerheid.
Ja, nu je het zegt.
‘Ik hou gewoon van zingen. Ik hou van muziek. Muziek is het leven, snap je?’
Ik begrijp het.
Dan draait ze zich weer naar het podium toe, en zwiert haar armen weer in de lucht. Het volgende lied is ingezet, een lied dat ze óók uit haar hoofd kent. Luidkeels, afwisselend met open en gesloten ogen, zingt ze mee. Ik kijk of ik Jos nog ergens zie, maar die is alweer opgegaan in de massa.

Maar, Jos, een gezellige bariton als jij kan overal wel aan de bak, toch?
Jos knikt, maar ik heb niet het idee dat hij er echt van opbeurt. Zwijgend kijken we samen nog eventjes naar het lied. Met zijn voet tikt Jos het ritme mee.
Iets verderop in de zaal staat een mevrouw van een jaar of zestig met haar armen in de lucht mee te zingen met de Tilburgse Ieren. Ze wiegt met haar heupen en zingt hard – alle teksten uit het hoofd.
Kijk! Dit is nog eens een liefhebber van Ierse muziek!
De mevrouw kijkt me aan en glimlacht. ‘Jazeker! Ik vind het heerlijk. Echt heerlijk.’
Ik hoorde alleen net dat er een wachtrij is om bij dit koor te mogen.
Het deert de dame niet.

“Trots vertelt ze dat ze bij het Tilburgse Afrikaanse koor zit. Ze wijst naar haar Afrikaans aandoende outfit.”

‘Zie je?’ vraagt ze nog eens, voor de zekerheid.
Ja, nu je het zegt.
‘Ik hou gewoon van zingen. Ik hou van muziek. Muziek is het leven, snap je?’
Ik begrijp het.
Dan draait ze zich weer naar het podium toe, en zwiert haar armen weer in de lucht. Het volgende lied is ingezet, een lied dat ze óók uit haar hoofd kent. Luidkeels, afwisselend met open en gesloten ogen, zingt ze mee. Ik kijk of ik Jos nog ergens zie, maar die is alweer opgegaan in de massa.

Top