Scroll to top
17 november 2018

De cultuur ligt op straat

Ontmoeting met Mike Weerts

17 november 2018

De cultuur ligt op straat

Ontmoeting met Mike Weerts

In Nederland dicteert de randstad nog steeds wat we zien. “Ik vind het cultuurlandschap in de film waanzinnig slecht in Nederland. De meeste films en televisieseries die nu te zien zijn, ontstaan als verhalen vanuit de randstad. We slaan hele stukken Nederland over. Ook in Brabant zijn er schitterende verhalen die gehoord en gezien mogen worden.”

Aan het woord is Mike Weerts [36], acteur, producent en ondernemer. Een bevlogen Brabander die na twaalf jaar Amsterdam in Eindhoven is neergestreken om de audiovisuele sector in Brabant een flinke duw in de goede richting te geven en zich sterk te maken voor talentontwikkeling. We spreken elkaar op een zonnige donderdagmorgen op het terras bij het Ketelhuis in Eindhoven. “De kunst- en cultuurwereld in Brabant is nog veel te veel versnipperd. Mijn missie is om daar volledig verandering in te brengen.”

Ander publiek

“We klagen allemaal dat de theaters leeglopen”, zegt Mike, “en tegelijkertijd zijn veel theatermakers alleen maar bezig met wat ze zélf willen maken.

“Wat draag je bij aan de maatschappij, aan de wereld om je heen? Ga als maker in het landschap waarin je zit staan en kíjk: wat hebben ze hier nodig? Hoe kan ik de mensen geven wat ze willen en ook mijn verhaal vertellen?

 

In Nederland dicteert de randstad nog steeds wat we zien. “Ik vind het cultuurlandschap in de film waanzinnig slecht in Nederland. De meeste films en televisieseries die nu te zien zijn, ontstaan als verhalen vanuit de randstad. We slaan hele stukken Nederland over. Ook in Brabant zijn er schitterende verhalen die gehoord en gezien mogen worden.”

Aan het woord is Mike Weerts [36], acteur, producent en ondernemer. Een bevlogen Brabander die na twaalf jaar Amsterdam in Eindhoven is neergestreken om de audiovisuele sector in Brabant een flinke duw in de goede richting te geven en zich sterk te maken voor talentontwikkeling. We spreken elkaar op een zonnige donderdagmorgen op het terras bij het Ketelhuis in Eindhoven. “De kunst- en cultuurwereld in Brabant is nog veel te veel versnipperd. Mijn missie is om daar volledig verandering in te brengen.”

Ander publiek

“We klagen allemaal dat de theaters leeglopen”, zegt Mike, “en tegelijkertijd zijn veel theatermakers alleen maar bezig met wat ze zélf willen maken.

“Wat draag je bij aan de maatschappij, aan de wereld om je heen? Ga als maker in het landschap waarin je zit staan en kíjk: wat hebben ze hier nodig? Hoe kan ik de mensen geven wat ze willen en ook mijn verhaal vertellen?

 

Mike vindt de vraag hoe je een ander publiek naar de theaters trekt veel spannender dan steeds maar weer toneelstukken maken voor hetzelfde publiek. “Hoe bereik je nu die mensen die van nature niks lijken te hebben met kunst en cultuur? Hoe maak je iets dat veel toegankelijker is? Ik denk dat je moet zoeken naar een manier om de mensen te bereiken en vervolgens kan je ze ook iets in de maag splitsen. Het is zoeken hoe je dat doet.” Maar het kán wel volgens de acteur. Hij noemt Hendrik Groen als voorbeeld. “De theaters zaten iedere avond helemaal vol. En dat is niet voor niets. In Nederland wordt zelden iets gemaakt voor bejaarden.”

Vloeken in de kerk

“Misschien is het vloeken in kerk, maar de tijd dat kunstenaars alleen maar maken wat ze zelf willen is wat mij betreft wel een beetje voorbij.” Kunstenaarschap en ondernemerschap: het hoort in deze tijd bij elkaar. “Kunstenaars zouden veel meer moeten denken in verdienmodellen”, zegt Mike Weerts, “in jezelf meer als bedrijf in de markt zetten.” Hij vindt dat een kunstenaar in eerste instantie zijn eigen broek moet kunnen ophouden.

Volgens hem zijn er volop manieren waarop kunstenaars geld kunnen verdienen met hun vak, maar dan moeten ze wel bereid zijn hun creativiteit te verbinden aan de wensen van anderen. Samen met zijn vrouw is hij Asoproductions gestart en maakt hij onder andere corporate films. “Juist in dienst van iemand kun je heel creatief zijn. Je moet dieper gaan, heftiger graven, veel empathischer zijn, het vermogen oproepen om te begrijpen hoe je een onderwerp, waar je van nature geen feeling mee hebt, kan vertalen naar een verhaal dat jij als kunstenaar wil vertellen. Met goed ondernemerschap regel je de vrijheid om daarnaast te kunnen maken ‘wat jij wil’.”

Mike vindt de vraag hoe je een ander publiek naar de theaters trekt veel spannender dan steeds maar weer toneelstukken maken voor hetzelfde publiek. “Hoe bereik je nu die mensen die van nature niks lijken te hebben met kunst en cultuur? Hoe maak je iets dat veel toegankelijker is? Ik denk dat je moet zoeken naar een manier om de mensen te bereiken en vervolgens kan je ze ook iets in de maag splitsen. Het is zoeken hoe je dat doet.” Maar het kán wel volgens de acteur. Hij noemt Hendrik Groen als voorbeeld. “De theaters zaten iedere avond helemaal vol. En dat is niet voor niets. In Nederland wordt zelden iets gemaakt voor bejaarden.”

Vloeken in de kerk

“Misschien is het vloeken in kerk, maar de tijd dat kunstenaars alleen maar maken wat ze zelf willen is wat mij betreft wel een beetje voorbij.” Kunstenaarschap en ondernemerschap: het hoort in deze tijd bij elkaar. “Kunstenaars zouden veel meer moeten denken in verdienmodellen”, zegt Mike Weerts, “in jezelf meer als bedrijf in de markt zetten.” Hij vindt dat een kunstenaar in eerste instantie zijn eigen broek moet kunnen ophouden.

Volgens hem zijn er volop manieren waarop kunstenaars geld kunnen verdienen met hun vak, maar dan moeten ze wel bereid zijn hun creativiteit te verbinden aan de wensen van anderen. Samen met zijn vrouw is hij Asoproductions gestart en maakt hij onder andere corporate films. “Juist in dienst van iemand kun je heel creatief zijn. Je moet dieper gaan, heftiger graven, veel empathischer zijn, het vermogen oproepen om te begrijpen hoe je een onderwerp, waar je van nature geen feeling mee hebt, kan vertalen naar een verhaal dat jij als kunstenaar wil vertellen. Met goed ondernemerschap regel je de vrijheid om daarnaast te kunnen maken ‘wat jij wil’.”

“Ik ben cultureel totaal niet opgevoed”, zegt Mike, “behalve dan met de Brabantse cultuur, maar dat is meer een mentaliteit.” Als ik vraag hoe hij die mentaliteit zou omschrijven, noemt hij de bereidwilligheid om samen te kijken of je verder kan komen. En eerst ja zeggen en dan achteraf erachter komen dat dat eigenlijk te snel was. En dan toch maar een oplossing zoeken om die ja te kunnen waarmaken.

“We doen niet zo moeilijk. Brabanders hebben een saamhorigheidsgevoel: we zitten samen in hetzelfde schuitje. En we zijn eigenwijs.”

“Misschien omdat we toch nog altijd het gevoel hebben een soort van underdog te zijn, terwijl we tegelijkertijd weten dat we heel veel in huis hebben. Trots, dat zijn we ook.” Is er zoiets als Brabantse kunst en cultuur? En zien we die mentaliteit daarin terug? “Lastige vraag.” Hij twijfelt. “Toch denk ik dat Brabantse makers een stempel achterlaten,” zegt hij, “vaak is hun kunst net een beetje off, net op het randje van wat kan, lekker indirect tegen de boel aanschoppen en dan wel met een glimlach. Het blijft toegankelijk en tegelijkertijd worden via een omweg toch dingen geforceerd. Ze zoeken de spanning op tussen direct en indirect.”  

“Ik ben cultureel totaal niet opgevoed”, zegt Mike, “behalve dan met de Brabantse cultuur, maar dat is meer een mentaliteit.” Als ik vraag hoe hij die mentaliteit zou omschrijven, noemt hij de bereidwilligheid om samen te kijken of je verder kan komen. En eerst ja zeggen en dan achteraf erachter komen dat dat eigenlijk te snel was. En dan toch maar een oplossing zoeken om die ja te kunnen waarmaken.

“We doen niet zo moeilijk. Brabanders hebben een saamhorigheidsgevoel: we zitten samen in hetzelfde schuitje. En we zijn eigenwijs.”

“Misschien omdat we toch nog altijd het gevoel hebben een soort van underdog te zijn, terwijl we tegelijkertijd weten dat we heel veel in huis hebben. Trots, dat zijn we ook.” Is er zoiets als Brabantse kunst en cultuur? En zien we die mentaliteit daarin terug? “Lastige vraag.” Hij twijfelt. “Toch denk ik dat Brabantse makers een stempel achterlaten,” zegt hij, “vaak is hun kunst net een beetje off, net op het randje van wat kan, lekker indirect tegen de boel aanschoppen en dan wel met een glimlach. Het blijft toegankelijk en tegelijkertijd worden via een omweg toch dingen geforceerd. Ze zoeken de spanning op tussen direct en indirect.”  

Man met een missie

Mike Weerts is met een missie terug naar Eindhoven gekomen. Hij voelt ruimte en ruikt kansen. Hij wil de Brabantse audiovisuele sector sterker maken, basisvoorzieningen en netwerken creëren waarmee Brabantse talenten in de audiovisuele kunsten zich verder ontwikkelen. “De expertise zit nu in Amsterdam. Maar die expertise kun je ook naar Eindhoven halen en doorgeven aan de talenten hier, want dat talent zit natuurlijk ook híer. Ik wil een infrastructuur neerleggen waardoor die jonge talenten denken: “Hé, wacht eens even, als ik een film wil maken dan kan ik ook gewoon hier blijven, en de film hier ontwikkelen.”

“Mike wil graag mensen ontmoeten die succesvol zijn in andere sectoren, in contact komen met het succesvolle Brabantse bedrijfsleven.”

Om van ze te leren, maar ook omdat ze allemaal hetzelfde doel hebben, namelijk de regio Brainport op cultureel gebied ontwikkelen. “Als je ervan uitgaat dat cultuur op straat ligt, waarom lukt het dan niet om kunst rendabel te maken?” Hij wil graag met hen sparren over hoe zij tegen cultuur aankijken en wat er volgens hen nodig is om het in Brabant succesvoller te maken. Maar ook waarom ze zelf nu nog niet investeren in cultuur en wat ervoor nodig is om het wél te doen. We kunnen de culturele sector een belangrijke boost geven als we de handen ineenslaan, is zijn overtuiging. “Ook Brabanders hebben hart voor kunst en cultuur en zouden daar financieel graag aan bijdragen”, zegt hij, “maar we hebben die mogelijkheid gewoon nog niet op de goede manier aangeboord. Je moet de emotionele meerwaarde wel duidelijk kunnen maken!”

Man met een missie

Mike Weerts is met een missie terug naar Eindhoven gekomen. Hij voelt ruimte en ruikt kansen. Hij wil de Brabantse audiovisuele sector sterker maken, basisvoorzieningen en netwerken creëren waarmee Brabantse talenten in de audiovisuele kunsten zich verder ontwikkelen. “De expertise zit nu in Amsterdam. Maar die expertise kun je ook naar Eindhoven halen en doorgeven aan de talenten hier, want dat talent zit natuurlijk ook híer. Ik wil een infrastructuur neerleggen waardoor die jonge talenten denken: “Hé, wacht eens even, als ik een film wil maken dan kan ik ook gewoon hier blijven, en de film hier ontwikkelen.”

“Mike wil graag mensen ontmoeten die succesvol zijn in andere sectoren, in contact komen met het succesvolle Brabantse bedrijfsleven.”

Om van ze te leren, maar ook omdat ze allemaal hetzelfde doel hebben, namelijk de regio Brainport op cultureel gebied ontwikkelen. “Als je ervan uitgaat dat cultuur op straat ligt, waarom lukt het dan niet om kunst rendabel te maken?” Hij wil graag met hen sparren over hoe zij tegen cultuur aankijken en wat er volgens hen nodig is om het in Brabant succesvoller te maken. Maar ook waarom ze zelf nu nog niet investeren in cultuur en wat ervoor nodig is om het wél te doen. We kunnen de culturele sector een belangrijke boost geven als we de handen ineenslaan, is zijn overtuiging. “Ook Brabanders hebben hart voor kunst en cultuur en zouden daar financieel graag aan bijdragen”, zegt hij, “maar we hebben die mogelijkheid gewoon nog niet op de goede manier aangeboord. Je moet de emotionele meerwaarde wel duidelijk kunnen maken!”

En dát het kan heeft Mike Weerts gemerkt toen hij een flink bedrag te kort kwam op de begroting van de film ‘Of ik gek ben’. In zes weken tijd haalde hij dit geld op. Hoe? Door in te spelen op de trots van Brabanders en de wil om het heft in eigen hand te nemen en te houden. In zijn woorden: “Dames en heren: wij gaan een film maken in Brabant, we willen de AV-sector in Brabant een impuls geven. En dat kan! De infrastructuur klopt hier, de mentaliteit is goed, het moet afgelopen zijn dat alle films gaan over De 9 Straatjes in Amsterdam. We moeten opstaan en laten zien dat we in staat zijn met deze provincie iets voor elkaar te krijgen. Als tegenprestatie krijgt u premièrekaarten en ik beloof u dat de première het vetste feest ever wordt.” Mike lacht: “Geen woord van gelogen.”

www.mikeweerts.nl

Auteur: Heidi Buijtels
 

En dát het kan heeft Mike Weerts gemerkt toen hij een flink bedrag te kort kwam op de begroting van de film ‘Of ik gek ben’. In zes weken tijd haalde hij dit geld op. Hoe? Door in te spelen op de trots van Brabanders en de wil om het heft in eigen hand te nemen en te houden. In zijn woorden: “Dames en heren: wij gaan een film maken in Brabant, we willen de AV-sector in Brabant een impuls geven. En dat kan! De infrastructuur klopt hier, de mentaliteit is goed, het moet afgelopen zijn dat alle films gaan over De 9 Straatjes in Amsterdam. We moeten opstaan en laten zien dat we in staat zijn met deze provincie iets voor elkaar te krijgen. Als tegenprestatie krijgt u premièrekaarten en ik beloof u dat de première het vetste feest ever wordt.” Mike lacht: “Geen woord van gelogen.”

www.mikeweerts.nl

Auteur: Heidi Buijtels
 

Is de Brabantse cultuur vooral een mentaliteit? Live

  • Ja
    0% 0 / 43
  • Nee
    0% 0 / 43
Top